Genel

Genelev Mektupları

Tenime yabancılaştım, etime

Göğsüme kollarıma kalçalarıma

Bacaklarıma yabancılaştım.

Saçlarım o eski güzelliğini

Çoktan yitirdi

Şimdi yalnız bilmem neden

Zaman zaman yüzüme vuran

Bir utancı perdeliyor sadece.

Oysa önceleri oysa eskiden

Salınca tarakları tel tel

Düşler ülkesinden sevgiler ülkesinden

Yağmur serinliğinde, incecik

Yumuşacık bir el

Bulutlardan yüreğime kayardı.

Gözlerim kaçamak bakışlarda

Kirpiklerim kırık

Boynum bir çocuğun pembe ağzında

Ürperdikçe uzardı.

Dudaklarım dersen, dudaklarım

Öptüğün aynalarda kaldı.

Tenime yabancılaştım, etime

Acıma sevincine insan yanıma

Kendime yabancılaştım.

Şükrü Erbaş / Genelev Mektupları

Yorum yap

You must be logged in to post a comment Giriş

Bir yorum bırak

To Top